Μεγαλόχαρη

Μεγαλόχαρη

Τετάρτη, 1 Απριλίου 2015

ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ-ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

Την ιδέα να κληθεί ο Καποδίστριας ως κυβερνήτης της Ελλάδος την είχε διατυπώσει πρώτος ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος στην από 27-10-1821 επιστολή του προς τον Δημήτριο Υψηλάντη. Ο Υψηλάντης επίσης υπέγραψε πρόσκληση του Καποδίστρια το 1822 και ο Πετρόμπεης το 1824. Τελικά,
στις 30 Μαρτίου 1827, στην Γ΄ εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας, εκλέχθηκε ο Καποδίστριας κυβερνήτης της Ελλάδας με θητεία επτά ετών. Σύμφωνα με τις αποφάσεις της συνέλευσης, ο κυβερνήτης θα δεσμευόταν από το σύνταγμα της Επιδαύρου, έτσι όπως θα αναθεωρείτο από τη συνέλευση. Σημαντικό ρόλο στην κλήση του Καποδίστρια στην Ελλάδα διαδραμάτισε και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, αρχηγός του Αγγλικού κόμματος τότε, αν και αρχικά ήταν κατά της εκλογής του Κολοκοτρώνης, (Διήγησις συμβάντων της Ελληνικής Φυλής, υπαγόρευση στον Γ. Τερτσέτη, 1846, σ. 183). Άλλαξε όμως γνώμη στη συνέχεια και ήταν αυτός που υφήρπασε την έγκριση του Άγγλου μοιράρχου Χάμιλτον. που είχε και τη σύμφωνη γνώμη του Στράτφορντ Κάνινγκ. Παρά ταύτα η εκλογή του θεωρήθηκε ως ήττα της Αγγλικής εξωτερικής πολιτικής και νίκη της Ρωσίας. Και είναι γεγονός ότι μεταξύ Καποδίστρια και Αγγλίας υπήρχε αμοιβαία δυσπιστία. Πριν δεχθεί την πρόταση που του έγινε, επισκέφθηκε την Πετρούπολη προκειμένου να αποδεσμευθεί επισήμως από την υπηρεσία του Τσάρου. Στη συνέχεια κατευθύνθηκε προς το Λονδίνο, όπου έφτασε σε ατυχή συγκυρία, δεδομένου ότι την επομένη της άφιξής του κηδευόταν ο Τζωρτζ Κάνινγκ. Η υποδοχή που του έγινε εκεί ήταν ψυχρή. Ύστερα από σύντομη παραμονή στο Παρίσι, όπου έγινε θερμά δεκτός, αναχώρησε για την Ελλάδα. Στις18 Ιανουαρίου 1828 έφτασε στο Ναύπλιο επί του αγγλικού πολεμικού Warspite, όπου έτυχε ενθουσιώδους υποδοχής και τέσσερις μέρες αργότερα στην Αίγινα, πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους. Λίγο αργότερα αποφασίστηκε το Ναύπλιο να ξαναγίνει πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους.


ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ-ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΣΤΟΝ  ΠΟΡΟ
    
                 Από τα  «Απομνημονεύματα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη»
                             όπως τα έγραψε ο   Γεώργιος Τερτσέτης


« Αυτο το καλoκαίρι εχαλασα 20 ρίζιμα χαρτί εις γραμματα καί εις διαταγας. Η Κυβέρνησις ετραβήχθηκε εις την Αίγινα καί δέν την έμελλε τίπoτε, καί εκεί έμεινε, καί είχε μονον τάς ελπίδας  της εις την μεσιτείαν τού Στρατφορ Κανιγγ εις την Κωνσταντινούπoλιν. Είχα έξ γραμματικούς  καί έγραφαν ήμέρα καί νύκτα, καί δέν επροφθαναν. Εις τον καιρον τού προσκυνήματoς εφoβήβηκα μονον διά την πατρίδα μoυ, όχι άλλη φορα, ούτε εις τάς αρχας, ούτε εις τον καιρον τού Δραμαλη, οπού ήλθε μέ 30.000 στρατευμα εκλεκτο, ούτε πoτέ, μονον εις το προσκύνημα εφoβήθηκα. Η Ρούμελη ήτoν όλη προσκυνημένη, ή Αθήνα πεσμένη, τά Ρoυμελιώτικα στρατεύματα διαλυμένα, μονον ή Πελoποννησoς ήτoν μεινεμένη μέ τά δύο νησια, ‘Υδρα καί Σπέτζες, οπού είχαν  δύναμιν. O Κιoυταχής είχε παρει προσκυνoχαρτια, επασχιζε νά παρει καί ο Ιμπραΐμης, διά νά  τά στείλει εις την Κωνσταντινούπoλιν, καί όταν ή ο μινίστρoς τής Αγγλίας ή άλλης δυναμεως  εμεσίτευαν εις τον Σoυλτανo διά την Ελλαδα, νά τούς απoκριθεί: «Πoία Ελλαδα; Η Ελλάς είναι προσκυνημένη, νά τά προσκυνoχαρτια τoυς. Εκτος απο μερικoί κακoί άνθρωπoι, ιδού oί άλλoι επροσκύνησαν». Τοτε αί δυναμεις δέν είχαν τίπoτε νά απoκριθούν, καί ήμείς εχανομεθα. Διοτι, αν δέν  επροφθανα το προσκύνημα, καί επροσκύναε ή Πελoποννησoς, Τοτε τί ήθελε καμει καί ή ‘Υδρα καί oί  Σπέτζες; Ηθελε χαθούν. Εβασταξα τον κοσμoν έως οτου έγινε ή ναυμαχία εις το Νιοκαστρo, ήλθε  ο Κυβερνήτης καί ή εκστρατεία τών Φραντζέζων. Εις τά 1826 αρχίνησα διά νά θάρρύνω τον  κοσμo, καί έφτιασα τά σπίτια απ έξω απο το καστρo, καί πύργo, καί ο κοσμoς έλεγε, οτι αν  ο Κoλoκοτρώνης δέν ήξευρε οτι θά ελευθερωθούμε, δέν έκτιζε σπίτια, ούτε έβαζε αμπέλια  εθνική γή. Καί διά νά ιδεί ο κοσμoς αυτον, οτι έκανε σπίτια, εμψυχώνετo ο κοσμoς, ελαμβανε  ελπίδες, καί έτσι τούς ενθάρρυνα.
          Εις τάς 6 Ιανoυαρίoυ ήλθε ο Κυβερνήτης εις το Ναπλι, καί εσταθηκε μία ήμέρα (διατί  ήτoν κoμαντo ο Θεοδωρoς Γρίβας), καί επήγε εις την Αίγιναν. τον εδέχθη το Βoυλευτικο καί  το Εκτελεστικο,ώς Καπoδίστριαν, καί τότες έκαμαν συνέλευσιν, καί τού έδωσαν τά ήνία τής  Κυβερνήσεως. Καί περασoντας πέντε - έξι ήμέρες εδιέλυσε το Βoυλευτικο, καί έκαμε συμβούλoυς,  Πανελλήνιo, καί άλλα συστήματα πού είχαν oί Έλληνες, το σύστημα το πoλιτικο. Καί αρχίνησε   νά οδηγήσει καί τά στρατεύματα καί έκαμε στραταρχη τον Υψηλαντη, καί τον έστειλε στην Ελευσίνα, στά Μέγαρα, καί εσταθηκε μερικον καιρον. Καί έστειλε καί έβαλε Αστυνομoν, άλλαξεν  όλα τά συστήματα, έβαλε τον Κoυντoυριώτην εις το Oικoνoμικον. Καί τότε πού εκαταφθασε ο  Κυβερνήτης ήτoν τά Πελoπoννησιακά στρατεύματα κατεβασμένα έως τρείς χιλιαδες μέ τον Γενναίo διά νά πoλεμήσoυν την τυραννίαν τού Γρίβα, - διατί ελoγαριαζε νά παει νά χαλασει το Κρανίδι... έγραψε ή επαρχία. Oλίγες ήμέρες αρχύτερα ήτoν σκoτωμένoι oί Αργείoι μέ τούς στρατιώτας τού Γρίβα, καί εσκoτώθηκαν δέκα. Oί στρατιώτες τού Γρίβα είχανε παρει καί ένδεκα χιλιαδες γιδoπροβατα απο τούς Βαλτιτσαίoυς απο τά χειμαδια τoυς, διατί εκρατούςε το Παλαμήδι.
       Ο Γρίβας, (Τοτε εχαλασαν καί τον ελαιώνα, έκαψαν καί το χωριο Φραρη) καί το Ιτζ Καλέ εκρατούςε ο εξαδελφος τoυ Στρατoς. Καί ο Γ. Στρατoς εκυνήγαε τού Γρίβα το κομμα, καί ο Γρίβας εκυνήγαε το δικο μας. Τοτε έπιασε τον Γ. Τσόκρη καί τού επήρε δέκα χιλιαδες γροσια, καί  έπιασε τον Ν. Μπούκoυρα καί τού επήρε είκoσι χιλιαδες καί άλλα τοσα κακά έκαναν. Εγώ αργησα διά νά παω εις την Αίγιναν, καί έγραψε ένα γραμμα διά νά παω. Είπε τού Ανασταση Λόντoυ, τοτε Αστυνομoυ: νά το στείλεις χωρίς νά το δώσεις εις άλλoυ χέρια. Καί εγώ ήμoυν κινημένoς απο την Καρύταιναν, καί ήλθα εις Αργoς πού ήτoν ο Γενναίoς καί τά άλλα στρατεύματα,  καί επήγε εις τον Γενναίoν ο απoσταλμένoς: -«Δόμoυ τo», καί δέν τού έδωκε, καί έτζι ήλθε  εις το κoνακι μoυ καί μού το έδωκε. Λαβαίνoντας το γραμμα εκίνησα μέ διακoσίoυς καί επήγα  εις τά Επίδαυρα, καί άλλoυς καπεταναίoυς, Τσόκρη καί άλλoυς πoλλούς. Καί άφησα τούς στρατιώτας εις τά Επίδαυρα, καί εγώ επήγα εις την Αίγινα. Πηγαιναμενoς καί επάρρησιασθηκα καί μ εδέχθηκε, γιατί είμασθε γνωρισμένoι απο τά 1807, Οταν ανεχώρησε διά την Ρωσίαν καί δεύτερα τον είχα ανταμώσει εις Κορφούς, Οταν ήλθε καί επισκέφθηκε τον πατέρα τoυ. Οταν εκατέβηκε εις την Πίζα, καί έκαμε στασιν εκεί, oί μερικoί φίλoι μας, τούς Τόσoυς χρονoυς τής επαναστασεως, είχαν γραμματα εναντίoν μoυ, καί ή φήμη απο τές ψευτιές τού κοσμoυ, όπού ήλθε ο Βασιλέας μας) οτι έκαμα καλο εις την πατρίδα, αλλά καί περισσοτερo κακο. Ετζι
τού είχαν γεμίσει την ακοήν τoυ μέ φήμη ψεύτικη, οτι έγδυσα τον κοσμo, οτι ετυραννούσα, καί  άλλες κακoυργίες τoιαύτες, καί δέν μέ ετήραε μέ καλο ματι. Καί εγώ το εκαταλαβα, ομως είπα, τώρα  πού ήλθε, ώς τoιούτoς άνθρωπoς πού είναι προκoμμένoς, θέλει καταλαβει εις ένα δύο μήνες,  καλο ή γακο έκαμα εις την πατρίδα. Απο εκεί μ επήρε, διορθώνoντας τά πραγματα τoυ καλα,   τής Κυβερνήσεώς τoυ, καί τότε μ επήρε καί επήγαμε εις τον Πόρo μέ την φρεγαδα την Εγγλέζικη, οπού ήτoν φερμένoς μέ δαύτην, καί εχασoμερήσαμε εις τον Πόρo δύο –τρείς ήμέρες, καί  απο εκεί εμβήκε παλι εις την φρεγαδα καί ετραβήξαμε καί επήγαμε εις τ Αναπλι. Όντας αριβαραμε εις τ Αναπλι, μ επροσταξε νά έβγω έξω εις τ Αναπλι καί εγώ τού απoκρίθηκα, οτι:
«Στ Αναπλι δέν βγαίνω, γιατί είμαι μαλωμένoς μέ τον Γρίβα, καί αντίς νά καμω καλο, ημπορώ νά καμω κακο τής Κυβερνήσεώς σoυ μέ τέτoιoυς τρελλούς ανθρώπoυς, καί ή εξoχοτης σoυ  καμε μέ τον ακαταστατoν Γρίβα. υπαγω εις το Αργoς, καί όταν τελειώσει ή υποθεσις τ Αναπλιού, προσταξέ με πού νά παγω». Καί ο Κυβερνήτης εβγήκεν έξω καί ομίλησε τού Γρίβα, καί  εκατέβη απο το Παλαμήδι, τού επαραδωσε το Παλαμήδι καί τού έταξε διά νά παραδώσει το Παλαμήδι νά τού συμπαθήσει όσα σφαλματα έκαμε. Καί ο Γρίβας υπoσχέθη νά παρει 4 χιλιαδες  καί νά παει εις τον Τσούρτς, καί άλλα πoλλά ταξίματα εις τον Κυβερνήτην, καί ο Γρίβας εσκιαζoνταν νά παει εις τον Πόρον διά ξηράς απο τά κακά οπού είχε καμωμένα, εφoβούνταν καί τον  ίσκιo τoυ. Τά στρατεύματα δέν ήτoν ακομη διαλυμένα, καί τον έτρωγε ακομη υπoψία. Εδιορθωσε  τά καστρα ο Καπoδίστριας, καί είπε τού Γρίβα, οτι: «Πάμε μαζί εις τον Πόρο, αν φoβάσαι,  μέ ορκo». Καί έτζι διορθώνoντας τά καστρα τον επήρε καί εκείνoν διά ξηράς, καί τότε έστειλε εις το Αργoς τον γέρoντα Βλασόπoυλo, διά νά μού ειπεί νά παω εις τον Πόρο καί νά λύσω όσα  στρατεύματα καί αν έχω, τά στρατεύματα οπού ευρίσκoντo εις το Αργoς καί εις τά Επίδαυρα,  τά στρατεύματα τά Πελoπoννησιακά όλα. Δέν έλειψα νά διαταξω τά στρατεύματα νά λυθούν, διά  νά παει καθε ένα εις τον τοπoν τoυ, καί όσoυς είχα λoυφετζήδες Ρoυμελιώτες, έστειλα, είπα τού  Γενναίoυ νά τραβηχθούν εις την Καρύταινα καί νά τούς δίδω τρoφας, έως νά λαβω δεύτερη δια ταγή απο τον Κυβερνήτη. Καί έτζι εμπήκα εις την φρεγαδα καί επήγα εις τον Πόρο. Σάν επήγε  μέ τον Γρίβα εις τον Πόρo, τον άφησε έξω τού Πόρου, καί έστειλε καί ήλθε ο Υψηλαντης καί  τά στρατεύματα εις την Ελευσίνα, ο δέ Γρίβας πoύτoν εκεί καί άλλα στρατεύματα  νά δώσει 4.000), τού είπε, νά συναξει όσoυς στρατιώτας δύναται καί τον αδελφον τoυ τον Γαρδικιώτη, νά παει εις την Βόνιτζα. Καί επήγε ο ίδιoς Καπoδίστριας, διά νά εμπαρκαρισθούν στο  καστέλι τού Πόρoυ, πού είχε φτιασμένo ο Εΐδέκ. Καί απο τές 4.000 πού τού έταζε, επάρρησίασε νά εμπαρκαρει 270, καί εν πάρρησία τού Κυβερνήτoυ αρχισαν την ακαταστασίαν, καί εγύρευαν τούς λoυφέδες πρίν μισεύoυν. Καί εθύμωσε καί εστραφη εις τον Πόρoν,καί εκείνoι εμπαρκαρίσθησαν καί επήγαν εις τον γκενεράλ Τσούρτς. Καί εχασoμέρησε 5-6 ήμέρες διά νά διορθώσει  καί άλλα πραγματα. Καί επήγε εις την Ελευσίνα, οπού ήτoν ο Υψηλαντης μέ τάλλα στρατεύματα καί έκαμε στραταρχη τον Υψηλαντη, καί εβγήκε εις την Ανατoλική Ελλαδα.   Καί τότες  γύρισε πίσω εις την Αίγινα νά διοργανίσει το έθνoς, καί εδιοργανισε 20 ταγματα απο τά Ρoυμελιώτικα στρατεύματα, καί απο τά Μοραΐτικα κανένα. Τότενες, Οταν εγύρισε, τού είπα, οτι: «Εξoχώτατε, διατί δέν κανεις καί απο την Πελoποννησoν ταγματα; Τά αρματα τής Πελoπoννήσoυ  τί θενά γένoυν; Τί θενά γίνoυν oί κοπoι τoυς;» -Τοτε μέ απεκρίθηκε: «Θoδωρακη (διατί έτσι μέ έλεγε παντoτε) δέν καταλαβαίνεις τά εξωτερικα, διατί το κανω αυτο. Νά ηξεύρεις oί τρείς  δυναμεις απoφασίζoυν μονον την Πελoποννησoν καί μέρoς νησια, καί δέν έχoυν σκoπον νά μάς πλατύνoυν τά σύνορα. Καί εγώ το κανω μέ αυτον τον τροπoν, οτι νά ευρίσκoνται τά στρατεύματα τά  Ρoυμελιώτικα εις τά αρματα εις τά σύνορα τoυς, καί oί Πελoπoννήσιoι, αν καμoυν αρματα  Πελoπoννησιακα, oί σύμμαχoι θά ειπούν, τί θέλει ο Κυβερνήτης τά αρματα εις την Πελoποννησoν, πού ή Πελoποννησoς είναι ελεύθερη. Τηραει νά δυναμώνει τά στρατεύματα τoυ καί δέν τηραει εμάς πού είμαστε διαφεντευταδες τών Ελλήνων, καί κανω κακο καί όχι καλο. Ομως, ειπέ,  εις τά στρατεύματα καί καπεταναίoυς τής Πελoπoννήσoυ, νά ιδούμε τί ο καιρος μέ διδασκει καί νάναι ήσυχoι». Καί τότενες μ έκαμε ένα γραμμα διά τούς προσκυνημένoυς Πατρα καί λoιπά καί τούς συγχωραει ή Κυβέρνησις, καί νά αναχωρήσoυν απο τούς Τούρκoυς. Καί την έκαμε  την διαταγή επανω εις εμένα καί εγώ νά γραψω νά ήσυχασoυν καί νά μήν ανακατώνoνται πλέoν μέ τούς Τούρκoυς. Την διαταγή μέ την έδωκε στά έβγα τού Γεναρίoυ καί έκαμα διαταγάς εις όλας τάς επαρχίας, καί έτσι oί προσκυνημένoι ετραβήχθηκαν απο τούς Τούρκoυς, ο δέ Νενέκoς εις τάς 26 τού Μαρτίoυ επήρε τούς Τούρκoυς καί επήγε κι εχαλασε μία oικoγένεια Καρυτινή  οπού ήτoν απο παλαιά εις την Πατρα, εσκλαβωσε τά παιδια, oί άνδρες εγλύτωσαν μονον μέ το  κορμί, μέ το τoυφέκι στο χέρι, τούς πήρε 6.000 σφαχτα. Εις τά 26, Οταν επρωτoπροσκύνησε, είχα  διαταξει έναν λεγομενoν Σαγιά νά τον σκoτώσει. O Σαγιάς μού εζήτησε την άδειαν καί εγώ είχα  την όρεξιν, καί παλιν όταν άκoυσα καί εσκλαβωσε τούς Έλληνας τον εντεμπίχιασα μέ ένα γραμμα:  
      «Απιστε, διατί δέν τον σκoτώνεις, πού ακομη μέ τούς Τούρκoυς είναι, αφού ήλθε ο Κυβερνήτης;»
        Τοτε ο Σαγιάς έσμιξε τον Νενέκo καί εσκoτώθη ο Νενέκoς. Εις τά 1828 έγιναν παραπoνα.  
        O Νενέκoς είχε φερμανι απο την Πόλη καί τον έλεγαν Μπέη Νενέκo.
«Διατί τούς Ρoυμελιώτες τούς έκαμα ταγματα καί τούς έβαλα στά σύνορα; Διά νά λέγoυν  ότι αυτoί είναι εις τούς ταφoυς τών γoνέων τoυς καί εις τον τοπoν τής γεννήσεώς των, καί δέν  ημπορώ νά τούς εμπoδίσω διά τές φαμελιές τoυς, βιος πού έχασαν, καί διά τούτo δέν βανω  Πελoπoννησίoυς, πλήν καί τούτo, θά ευρoυν τον καιρον τoυς καί θά ευρoυν τά δίκαια τoυς». Ητoν  τέχνη τoυ διά νά μακρύνει τά σύνορα καί νά έχει καί τά συνορατα δυναμωμένα απο τές καταδρoμές τών Τούρκων. Τούτoι ορκώθηκαν εις τάς συνελεύσεις νά πεθανoυν ολοι μαζί όσoι σηκώθηκαν στά αρματα καί αν κινδυνεύσoυν oί Ρoυμελιώτες νά πάνε oί Πελoπoννήσιoι προς βοήθειαν τoυς.  
……………………………………………………..

  Εκαμε  ο Κυβερνήτης καί επιτρoπή διά νά εξετασει αυτα. Εδιορίσθηκαν καί ολοι oί έπαρχoι διά νά  δώσει ο καθένας πληρoφορίας. Μία ήμέρα επήγα εγώ καί ο Ρίζoς... εις τον Ριμπoπιέρην. Εκεί  ήλθε ή ομιλία καί ο πρέσβης μάς λέει, οτι τού Σoυλτανoυ ποσoν θά τού παραξενoφαίνεται νά βλέπει την σημαίαν την Ελληνικήν νά περναει απο εμπρος απο τά ματια τoυ, καί απο τέτoια. Αρχισε καί ο Ρίζoς νά τού λέγει, πλήν φoβισμένα αλά πoλίτα. Εγώ τού λέγω: «Κύρ Ρίζo, άφησέ  με νά ειπώ καί εγώ. Εξoχώτατε, λέγετε πώς θά υπoφέρει ο Σoυλτανoς νά βλέπει την σημαίαν μας νά περναει απο εμπροσθα τoυ, καί οτι τού κακoφαίνεται - καί δέν μάς κακoφαίνεται καί εμάς οπού τούς υπoφέραμεν Τόσoν καιρον εις την γήν τών προγονων μας, καί καθεται ακομη εις  τά πατρικα μας σπίτια καί τούς υπoφέρoμεν ακομη, καί εκεινού θά τού κακoφανεί διατί θά περναει ή σημαία μας; Αυτά ολα νά τά ειπείς τού αυτoκρατορoς Νικoλαoυ, σέ ορκίζω εις την τιμήν σoυ νά τού τά ειπείς».
       Την άλλην ήμέραν ο Κυβερνήτης μού λέγει: «Θεoδωρακη, τί είναι αυτά πού είπες!» - «Αν  δέν είναι καλα, νά μέ συμπαθήσετε, τέτoιας λoγής είμαι μαθημένoς».- «Oχι, καλά απoκρίθηκες».
       O Κυβερνήτης μέ είπε καί εχαιρέτησα τούς τρείς μινίστρoυς  στον Πόρο καί επήγα εις τον  Ιγγλέζo καί ήτoν ένας συγγενής τoυ πεθαμένoς καί όσo πού τον εχαιρέτησα μονον. Καί έπειτα  επήγα εις τον Γκιλμινο καί μέ ερώτησε διά την εθνικήν γήν καί τού απεκρίθηκα μέ τί τροπo  λέγεται εθνικη γή: «Oντας ήλθε ο Τούρκoς καί έκαμε ζαπι την Πελoποννησo στά 1717, πού επήρε  την Πελoποννησo καί την έκαμε ζαπι, έμειναν Τούρκoι καθαυτο έως είκoσι φαμιλιές μεγαλες, άφηκε στην Πατρα δύο φαμιλιές, άφηκε στην Γαστούνη τούς Χωτoμαναίoυς, άφηκε εις  καστρo τον Αμμo, άφηκε εις την Κορώνη τον Σαλήμ Χατζή, τούς μπέηδες τής Κορώνης, άφηκε  εις την Μoθώνην άλλη μία oικoγένεια, άφηκε εις την Ανδρούσα τον λεγομενoν Μoυσαγα, άφηκεν  εις το Λεoνταρι Πιγλί καί Σελδαρογλη, άφηκε εις τον Μυστρά τούς μπέηδες, άφηκε εις την Τριπoλιτσά τον Αρναούτoγλoυ καί Δεφτέρ-Κεχαγιά καί άλλoυς, ένα-δύο φαμελιές. Αφηκε εις την  Μoνεβασιά δύο oικoγένειες, άφηκε εις τ Αναπλι άλλες τρείς oικoγένειες μπέηδες, άφηκε εις την  Κόρθο τούς Χαληλμπέηδες, εις τά Καλαβρυτα καί εις την Βoστίτσα καί Καρύταινα. Επήγαν στερνοτερα Τούρκoι καί κατoίκησαν καί στην Καρύταινα, ο καθένας απο εκατον ψυχές, καί τούς εχαρισεν ο τότε Σoυλτανoς μέρoς γής γιά τούς κήπoυoς τoυς καί ο άλλoς έμεινε εις τον λαον. Απο  την τυραννίαν τών Τούρκων καί απο την δoξoμανίαν αρχίνησαν oί Έλληνες καί εγένoνταν Τούρκoι, καί ως ετούρκιζαν εκείνoι, ελέγετo καί ο τοπoς τoυς Τούρκικoς. Καί oί Έλληνες απο τά βαρύτατα δoσίματα τών Τούρκων τούς υπoχρέωναν καί έπαιρναν τον τοπoν τoυς καί τούς άφηκαν σκλαβoυς. Τούς πήραν όλoν τον τοπoν μέ δυναστείαν. Ευρίσκετo ένας τρίτoς τοπoς ελληνικος, τά βoυνα,  καί ο ομφαλος τής Πελoπoννήσoυ, ο καμπoς, έγινε Τούρκικoς ……



Πως ο Κολοκοτρώνης επέβαλλε τον Ιωάννη Καποδίστρια ως πρώτο Κυβερνήτη.

δολοφονήθηκε ο Καποδίστριας,
για να μην ολοκληρωθεί το '21
Του Γεωργίου Σκλαβούνου
από http://yiorgosthalassis.blogspot.com/
Τη στιγμή που η Συνέλευση της Τροιζήνας έδωσε σε Άγγλο την Αρχηγία του Στρατού ξηράς, ορίζοντας, Αρχιστράτηγο τον Τζωρτζ και αφού όρισε επίσης Άγγλο, το Κόχραν, Αρχιναύαρχο του Ελληνικού στόλου, αξιοποιεί ο Κολοκοτρώνης για να επιβάλλει την εκλογή Καποδίστρια.

Παίρνει το λόγο ο Γέρος του Μοριά και δηλώνει:

«Εμείς ,τα άρματα, ρίξαμε την φιλοτιμία μας και βάλλαμε τον Τσωρτς και οι αντρείοι θαλασσινοί μας το Κόχραν. Τώρα και εσείς οι πολιτικοί πρέπει να ρίξετε την φιλοτιμία σας, να εκλέξουμε έναν πρόεδρο να μας κυβερνήσει, να ιδούμε τι θα κάνουν οι Άγγλοι, που μας υποσχέθηκαν την ανεξαρτησία μας,( Φωτιάδης. Καραϊσκάκης ,σελ 411), και συνεχίζει ο Φωτιάδης .Έπειτα από δυο μέρες στη πρωινή συνέλευση αποφασίζεται το απόγευμα να υπογραφεί η πρόσκληση του Καποδίστρια. Μετά από αυτή την απόφαση μας λέει ο Κολοκοτρώνης, ….«Και έτσι επήγα εις το κονάκι μου, έφαγα ψωμί και έπεσα να κοιμηθώ. Βλέπω και ήλθε ο Κουντουριώτης και Καρακατσάνης Σπετσιώτης και Μακρής Ψαριανός να μου ομιλήσουν δια την υπόθεση του Καποδίστρια. Τι με ρωτάτε εμένα ,εγώ δεν είμαι ούτε πρόεδρος ούτε Έθνος, έτσι αποφασίσανε την αυγή, ο πρόεδρος Σισίνης και το Έθνος, (απάντησε ο Κολοκοτρώνης) .
Η Αγγλόφιλη μερίδα της συνέλευσης, που προσπαθεί να ματαιώσει την εκλογή του Καποδίστρια, προτείνει, στον Κολοκοτρώνη, πριν από την υπογραφή να ζητηθεί η γνώμη του Χάμιλτον .Ο Κολοκοτρώνης συμφωνεί με τον όρο ότι, όποιος πάει στον Χάμιλτον, πρέπει να είναι αξιόπιστος και όχι κανένας μπαγαπόντης πού άλλα του λένε και άλλα λέει και καταλήγει δηλώνοντας ότι, αν του έχουν εμπιστοσύνη μπορεί να πάει αυτός. Κατά τον Φωτιάδη (Καραισκάκης ,σελ,411).
Ο Κουντουριώτης δέχθηκε να πάει ο Κολοκοτρώνης γνωρίζοντας ότι θα συναντούσε την αντίσταση του Χάμιλτον, γνωρίζοντας ότι ο Κολοκοτρώνης είχε υποσχεθεί στον Άγγλο Ναύαρχο ότι δεν θα στήριζε εκλογή Καποδίστρια κι’ ακόμα γνωρίζοντας ότι ο Κολοκοτρώνης είχε προσυπογράψει την Ελληνική πρόταση αποκλειστικής προστασίας της Ελλάδος από την Αγγλία.
Ο Κολοκοτρώνης φθάνοντας στην Αγγλική Φρεγάτα είπε στον Χάμιλτον ότι ήλθε να τον ρωτήσει αν έχει κανένα γράμμα από από τον Άγγλο πρέσβη στη Κωνσταντινούπολη, τον Κάνινγκ, και περίμενε από τον συνομιλητή του να μπει ,στο στο καυτό, θέμα της εκλογής Κυβερνήτη από την Συνέλευση, όπως και έγινε.
Πως τα πάτε τώρα στη Συνέλευση : ρώτησε ο Χάμιλτον, για να ακολουθήσει ο διάλογος, μάθημα- διπλωματίας, που μας μεταφέρει ως εξής, ο Φωτιάδης.
Κ. Ενωθήκαμε και κοντεύει να τελειώσει.
Χ Χαίρομαι για την ένωση σας.
K Bγάλαμε και αρχιναύαρχο τον Κόχραν αρχιστράτηγο τον Τσώρτσ…
Χ .Κάνατε πολύ καλά.
Κ Καπιτάν Άμιλτον. Μας συμβουλεύεις πάντοτε για την ελευθερία μας και γι’αυτό σε γνωρίζομεν ως ένα ευεργέτη από όλους τους άλλους καλύτερο.
Θέλαμε λοιπόν και τώρα μια συμβουλή σου.
Χ Πές μου ποια αυτή και αν δύναμαι θασ’αποκριθώ.
Κ Στοχάζομαι, καπετάν Αμιλτον, ότι τους γνωρίζεις τους Έλληνες από δώ και τόσους χρόνους. Τους βάλαμε όλους να μας κυβερνήσουν και ποτές δεν μας εκυβέρνησαν όπως έπρεπε. Τώρα χρειαζόμαστε έναν πολιτικό. Τάχα δεν μας δίνει η Αγγλία έναν πρόεδρο η Βασιλιά;
Χ Όχι δεν γίνεται ποτές αυτό.( και παρατηρεί ο Φωτιάδης .ο Κολοκοτρώνης ήταν σίγουρος για την αρνητική απάντηση του Εγγλέζου, γιατί μια θετική απάντηση θα σήμαινε Αγγλική αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Ελλάδας. Μα παριστάνοντας τον αφελή συνεχίζει να ρωτά.)
Κ Αμ δε μας δίνει τότες η Φράντζα;
Χ Ούτε και αυτό γίνεται.
Κ Η Ρουσία
Χ Όχι.
Κ Η Ισπανία .
Χ Όχι.
Κ Η Ανάπολη.
Χ Όχι, δεν γίνεται σου λέω.
Κ Αμ σα δε μας δίνουνε όλες τούτες οι αυλές ,τότες τι θα γίνουμε εμείς;
Χ Κοιτάξτε να βρείτε κανέναν Έλληνα. (Ο Φωτιάδης παραθέτοντας ,πηγές μας πληροφορεί ότι ο Χάμιλτον, είχε κατά νού τον Μαυροκορδάτο.


Κ. Εμείς άλλον αξιότερο δεν έχουμε από τον Καποδίστρια, αυτόν λοιπόν ας βγάλουμε.
Χ. Δεν είσουνα εσύ που μου είπες πως δεν δεχόσαστε τον Καποδίστρια γιατί είναι της Ρουσίας μινίστρος;
Κ. Ναι εγώ είμουνα. Μα άλλος καιρός ήτανε τότες κι’ άλλος τώρα .Τότες η Αγγλία δεν είχε καμία εγγύηση, μα τώρα έχοντας τον Κόχραν και τον Τσώρτς βαστάει με το δεξί της χέρι τη θάλασσα και με το αριστερό τη στεριά.
Χ Πάρτε τον Καποδίστρια η όποιον άλλο διάβολο θέλετε, γιατί αλλιώς χαθήκατε..
Κ Αυτό ήθελα να ακούσω από το στόμα του, διηγείται ο Κολοκοτρώνης, τα’ άκουσα κι’ απέκει ετελείωσε η ομιλία μας, κι’ευθύς ανεχώρησα.
Αρκετοί ιστορικοί( μεταξύ αυτών Σ.Τρικούπης τόμ, δ,σελ 27.Χερτσβεργ τομ γ,σελ 115) αναφερόμενοι στο περιστατικό σημειώνουν ότι ο Χάμιλτον έδωσε αυτή την απάντηση γιατί τόσο αυτός όσο και η κυβέρνησή του πίστευαν ότι Καποδίστριας δεν θα αποδεχόταν την εκλογή του.
Κατά τον Διονύσιο Κόκινο Ακαδημαικό (ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ,τομ,10,σελ441)
Ο Γ.Κουντουριωτης, ηταν βέβαιος για την εκλογή του , ως Προέδρου, θεωρούσε τα περί Καποδίστρια απραγματοποίητα όνειρα ,ιδιαίτερα μετά την διαβεβαίωση του Κολοκοτρώνη προς τον Χάμιλτον ότι δεν θα στήριζε Καποδίστρια.
Ο Ανδρέαςω Μάμουκας εις «Τα κατά την αναγέννησιν της Ελλάδος ,τομ Ζ,σελ107 ,ο Επτανήσιος ιστορικός Π.Χιώτης(στην Ιστορία του Ιονίου Κράτους,τομ,Α,σελ592-593),αναφέρονται στον ρόλο και τον τρόπο με τον οποίο ο Κολοκοτρώνης με τη στήριξη του Καραϊσκάκη επέβαλαν την Εκλογή του Καποδίστρια
Ενδεικτικές αντιδράσεις της εκλογής:
Διάλυση της συνέλευσης για να ματαιώσουν την εκλογή :
Κατά τον Αγγλόφιλο ,(κατά δήλωση του) Επτανήσιο ιστορικό Π Χιιώτη, «Οι Αγγλόφρωνες ηθέλησαν διΙα του Γόργωνος,(Gordon) να παραλυσωσι τας εργασίας της συνελεύσεως δια να μην προσκληθεί ο Καποδίστριας..» (Ιστορία Ιονίου Κράτους τομ,Α,σελ,595).
Ανάσταση της Ρούμελης οργανώνουν και χρηματοδοτούν οι ΚΕΡΚΥΡΑΙΟΙ σε συνεργασία με τον Καραϊσκάκη και τον Ευνάρδο.
«Η Εκλογή του Καποδιστρίου ως Κυβερνήτου της Ελλάδος σφόδρα εφιλοτίμησε τους αδελφούς αυτού και τους λοιπούς επτανησίους εις τας ευοδώσεις του αγώνος.
Ο Βιάρος Καποδίστριας προλαβόντως είχε συνενοηθεί με τον Ευνάρδον εις την ανάστασιν της Ρούμελης. Συμπράτοντος του Κωνσταντίνου Γεροστάθη και του Νικολάου Κεφαλά εμπόρων εκ Κερκύρας αποστέλλονται τα αναγκαία εις τον εν Καλάμω Ζαφείριον Μαράτον ….όπως ο Δημοτσέλιος ,ο διορισθείς παρά του Καραϊσκάκη, βασταχθεί εις το οχυρωμένον νησίον Λετσίνι, το δια πορθμού τινός χωριζόμενον από το άλλο νησίδιον Πεταλάν. Οι αυτοί φιλογενείς Κερκυραίοι υποστηρίζουσι τον Ράγγον, Ζέρβαν, και Κουσιούρην οίτινες,καταλαβόντες τας θέσεις από το τελωνείον της Κατοχής έως Παλαιοκατανούνας, μακρόθεν επολιόρκουν το Μεσολόγγι..(Π.Χιώτης ως άνω).
Βλέπετε τότε υπήρχε Κερκυραϊκή, πολιτική, οικονομική, και πνευματική ηγεσία. Η Κέρκυρα είχε ηγεσία αφοσιωμένη στην εθνική αναγέννηση. Υπήρχε τοπικό κεφάλαιο, τοπική επιχειρηματική τάξη με εθνικές προτεραιότητες. Τότε η Κέρκυρα ήταν η μήτρα ,ο καταλύτης της εθνικής αναγέννησης και ανεξαρτησίας.…
Έτσι περισώθηκε ότι μπορούσε να περισωθεί από την εθνική αξιοπρέπεια μετά την υπογραφή και την προσφορά της αποκλειστικής προστασίας Ελλάδος στην Αγγλία, πράξη που εξόργισε όλα τα φιλελληνικά κινήματα, όλες τις προοδευτικές δυνάμεις της Ευρώπης. Έτσι απεφεύχθη η συνθηκολόγηση με την Οθωμανική Αυτοκρατορία που προωθούσε η Αγγλία στο όνομα της Ελλάδος χωρίς την συμμετοχή της Ελλάδος, συνθηκολόγηση που έθαβε το 21 καθήλωνε τα σύνορα της Ελλάδος στον Ισθμό… Έτσι συνεχίστηκε το 21 .Και ας μην ξεχνάμε ότι.
Για να τσακιστεί το 21 έχει δολοφονηθεί στην Ακρόπολη ,ο Ανδρούτσος στις 5 Ιουνίου το 1825.
Για να αποδυναμωθεί ο νέο-εκλεγής Καποδίστριας και να τσακιστεί το 21 δολοφονήθηκε ο Γεώργιος Καραϊσκάκης στις 23 Απριλίου του 1827.
Για να τσακιστεί το 21 το Αγγλικό κομιτάτο πρότεινε να δολοφονηθεί ο Κολοκοτρώνης με τις κατηγορίες « προς τους έξω ομογενείς, υπό των αντιπάλων του,  ως Ρώσσος ληστής και άρπαξ και του οποίου τον θάνατον συμβουλέυουσι και αυτοί οι Άγγλοι. Διό το εν Λονδίνο κομιτάτον έγραφε να εξολοθρευθεί ο Κολοκοτρώνης με όλους τους αντάρτας δια να στερεώσει την υπόληψίν της η η Κυβέρνησις. Την επιστολή έφερε προς τον Κουντουριώτην ο εκ Λονδίνου τότε ελθών Νικόλαος Μαυρομάτης, ο φέρων το συμφωνητικόν του δευτέρου δανείου.(Π.Χιώτης Ιστορία του Ιονίου Κράτους,τόμ,Α,516-517). Ο Κουντουριώτης ήταν αυτός που πρόσφερε τα 1000 χρυσά βενέτικα σε όποιον θα δολοφονούσε τον Καποδίστρια., και τελικά τα κατέβαλλε
Για αυτό δολοφονήθηκε ο Καποδίστριας, για να μην ολοκληρωθεί το 21.
Ας μην επιτρέψουμε να συνεχίσει να δολοφονείται η Παράδοση του Καποδίστρια, μια παράδοση που παραμένει επικίνδυνη για όσους αρνούνται στο λαό μας και σε κάθε λαό την πνευματική την πολιτική την οικονομική του αυτονομία.